Je wilt zeggen dat als jij de President van de Verenigde Staten zou zijn...
en je neukt met een 22 jaar oude stagiere van het Witte Huis...
en je vraagt haar te zwijgen...
dat je echt verwacht dat ze dat zal doen? Kom op zeg.
Clinton mag blij zijn dat ze niet direct naar Oprah ging.
Kom op, ze werd overweldigd door Starrs team in die hotelkamer.
Arme meid. Elf mannen die haar onder handen namen?
Dat is een orgie. - Vast wel.
Daarom praat ze nu met Linda Tripp.
Ze praat met iedereen.
Ze maakt deel uit van die hele suffe cultuur.
Kijk, als Clinton Monica Lewinsky niet door had...
dan had hij geen president mogen worden.
Dat maakt hem een verdachte.
Dat is waar. - Je hebt gelijk.
Hij had haar beter alleen kunnen neuken.
Zo schep je loyaliteit.
Op die manier.
Enig idee wat Kennedy of Nixon met haar gedaan zouden hebben?
Ze zouden haar gezegd hebben: Je gaat niet alleen niet meer werken...
en nooit meer. En je vader niet meer.
En je moeder en je broer ook niet meer.
Niemand in je familie zal ooit nog werken...
tenzij jij je mond houdt.
Ja, maar Clinton speelt advocaatje. Daarom wilde hij niet komen.
Toen hij kwam was hij al klaar.
Bewijs. Stront aan de knikker.
1998 was de zomer van de schijnheiligheid.
Na de val van het communisme en voor de gruwel van het terrorisme...
was er een korte pauze waarin het volk in beslag genomen werd door overspel.
Dit is Coleman Silk, decaan aan de faculteit en professor in de klassieke talen...
aan het Athena College in Massachusetts.
Opgeleid in NYU en Oxford...
gaf Coleman les in Engeland vooraleer terug te keren naar de VS. Hij werd..
één van de eerste Joden die les gaf in de klassieke talen in Amerika.
Toen hij werd aangesteld als decaan...
pakte hij het rustige saaie type college aan...
en bracht het niveau van middelmatig naar excellent.
Tijdens dat proces maakte hij natuurlijk vele vijanden.
Zing, o goden, over de toorn van Achilles.
En tenslotte wordt Coleman ingehaald door de 'vervolgingsgeest'.
Alle Europese literatuur is ontstaan door een ordinair kroeggevecht.
En waarom was Achilles precies kwaad?
Nou, hij had een ruzie met koning Agamemnon over een vrouw,
een jong meisje en haar lichaam,
en het genot van seksuele vraatzucht.
Achilles, de meest overgevoelige vechtmachine...
in de geschiedenis van oorlogvoering.
Achilles, razend omdat hij het jonge meisje moest opgeven,
verbant zichzelf uit boosheid uit de gemeenschap...
wiens beschermer hij is en wiens nood aan hem enorm is.
Achilles, moet het meisje opgeven. Hij moet haar teruggeven.
En zo begint de grote imaginaire literatuur van Europa,
en daarom gaan we daar,
drieduizend jaar later, vandaag van start.
Miss Cummings, Tracy Cummings, kan je ons vertellen...
Nog steeds niet hier, oké. Mr. Thomas, William Thomas.
Is hij hier?
We zijn vijf weken ver in het semester...
en ik heb deze mensen nog nooit gezien.
Kan iemand zeggen of deze mensen echt bestaan?
Of zijn het spoken?
Was u zich er van bewust, Professor Silk,
dat Tracy Cummings en William Thomas Afro-Amerikanen zijn?
Hoe kon ik dat weten? Ik heb ze nooit gezien.
Maar u kent de andere betekenis van het woord 'spook'?
Geest, Professor Roux. Geest.
Ik verwees naar hun ectoplasmische karakter.
Hier is de eerste definitie van het woord. Ik citeer...
Spook. Informeel. Geest. Fantoom.
Decaan Silk, laat me u herinneren aan de tweede definitie...
Neger.
Ik heb ze nooit gezien. Hoe kon ik weten dat ze zwart waren?
Ik wist alleen dat ze onzichtbaar waren.
Hoe dan ook, ze hebben een klacht ingediend.
Miss Cummings was er kapot van. Het probleem hier is...
Deze studenten hebben nooit één les bijgewoond.
Bestaan ze of zijn ze spoken? Bekijk de context.
Maar, Decaan Silk... - Ik ben nog niet uitgepraat.
Het enige probleem is de afwezigheid van deze studenten.
Hun onvergeeflijke verwaarlozing van werk en hun schaamteloze brutaliteit.
Miss Cummings is er kapot van. Laat me niet lachen, zeg.
Mij van racisme beschuldigen is niet alleen onterecht,
het is volkomen onterecht. En jullie weten het.
Bedankt, Herb.
Ik ben gestopt. - Wat?
Ik heb m'n ontslag ingediend bij die achterlijke hogeschool.
Waar is het telefoonboek van vorig jaar?
Wacht even. Wat is er gebeurd?
Ze beschuldigen me van racistisch woordgebruik. - Welk racistisch woordgebruik?
Ik gebruikte het woord 'spoken', wat vijftig jaar geleden volkstaal was.
Ik weet wat het betekende.
Waar is dat telefoonboek? We vervolgen deze klootzakken.
Ik wil een advocaat, Alfred of zo. - Wacht, heb je hen verteld...
dat je toen je decaan was... - Ja, dat heb ik gezegd.
Nee, je hebt Herb Keble aangenomen, de eerste zwarte...
Alsjeblieft, 'Afro-Amerikaan'.
Afro-Amerikaan, ooit op de faculteit. - Waar is dat boek?
Zit Herb niet in dezelfde commissie?
Maar wacht, vertel me gewoon... - Ja, inderdaad.
En ze zijn vrienden van ons.
Heeft Herb wel iets gezegd?
Het spijt me, Coleman, ik kan je hierin niet steunen. Onzin.
Goed. Ze willen vechten?
Ik zal ze een gevecht geven dat ze nooit meer vergeten.
Dit is absolute waanzin. Na 35 jaar toewijding...
Weet je wat we gaan doen? We gaan ons organiseren.
We gaan een petitie starten. Dat gaan we doen.
Nee. Weet je wat we gaan doen? We gaan dubbel zo hard terugslaan.
We gaan aanvallen. We gaan advocaten inschakelen,
want ik ken iemand... Oké. Ik weet het. Daarom...
Coly? - Wat?
Er is iets fout. - Dat weet ik. Wat bedoel je?
Coly. - Wat is er?
Coly. - Hé, komaan, ga zitten.
Wat is er? Komaan.
- Het spijt me.
Het is oké.
Het spijt me.
Iris Silk stierf enkele uren later in de armen van haar man.
Zes maanden later, ontmoette ik Coleman.
Ik leefde alleen in een kleine hut bij een meer, niet ver van Athena.
Ook vragen over mijn privéleven...
vragen die geen enkele Amerikaan ooit zou willen beantwoorden.
Toch moet ik de volledige verantwoordelijkheid nemen...
voor al mijn daden, zowel in het openbaar als privé.
En daarom spreek ik tot u vanavond.
Zoals bekend, in een verklaring van januari... - Hallo?
werden mij vragen gesteld over mijn relatie...
Bent u Mr. Zuckerman? - Ja.
Bent u Nathan Zuckerman? - Ja.
U bent toch die schrijver, of niet?
Ja, maar. - Wij moeten eens praten. Mag ik binnenkomen?
Bedankt. U hebt toch een prijs gewonnen met uw laatste boek?
Het stond op de aanbevolen boekenlijst. - Dat was vijf jaar terug. Wat is er gebeurd?
Het schrijven wil niet lukken, hè? U zit vast.
U maakt zich zorgen dat u geen materiaal meer hebt.
Dat kan ik verhelpen. Ik ben de oplossing voor uw probleem.
Weet u wie ik ben? - Decaan Silk?
Decaan Coleman Silk. Dat klopt.
De oude, gepensioneerde en onbetreurde Decaan Silk...
die de moord onderzoekt, volgt u me nog?
Die de moord op zijn vrouw onderzoekt.
Wat vindt je daarvan, Zuckerman?
Krijg je daar wat inspiratie van?
Ik weet niet of ik het begrijp.
Die klootzakken hebben mijn vrouw vermoord, Nathan.
Ze hadden net zo goed een kogel door haar hart kunnen jagen.
Wie had kunnen denken dat Iris het niet aankon...
sterk en dapper als ze was? Maar...
zoveel domheid was zelfs teveel voor mijn sterke Iris.
Zware hartaanval.
Ik bracht haar naar het ziekenhuis, maar het was al te laat.
Waar het om gaat is, dat ze mij wilden treffen, maar haar hebben geraakt.
Allemaal in het kader van politiek correct gedrag.
Een complete tegenstelling.
Daar heb je een boek, Nathan.
Mag ik je Nathan noemen?
Luister, Decaan... - Zeg maar Coleman.
Al mijn andere titels heb ik opgegeven.
Coleman, het spijt me, maar ik schrijf fictie en momenteel ben ik...
Geloof mij maar, dit zal een geweldig boek worden.
Ze hebben de verkeerde vermoord.
Om één woord. Spoken.
Spoken. Onvoorstelbaar.
Ik zal je eens wat zeggen, Nathan.
Mijn vader was kroegbaas in New Jersey.
Hij was de enige joodse kroegbaas in East Orange.
Op school kwam hij niet verder dan groep zeven.
Maar hij stond op een juiste woordkeuze.
Ik ben in hem blijven geloven.
Misschien is het een goed idee...
als u zelf probeert dit boek te schrijven.
Ja.
Misschien moet ik dat maar doen.
Ja.
Ik kan beter gaan, geloof ik. Mag ik je iets vragen?
Waarom verstopt je je, hier midden in de bossen?
Verstoppen? - Ja, doe je dat dan niet?
Hoe heet dat ook alweer, in Griekse tragedies,
wanneer de held ontdekt, dat alles wat hij weet, niet blijkt te kloppen?
Dat heet peripeteio of peripetia. Kies zelf maar.
Ja, zo ben ik.
Speel je toevallig gin rummy?
En zo begon mijn vriendschap met Coleman Silk.
En stapte ik uit mijn verborgen leven,
in een hutje bij een meer.
Je bent gescheiden, hè?
Is dat zo duidelijk?
Ja, je straalt iets uit van een man die niet alles onder controle heeft.
Ik kan het weten.
Waarom heeft je vrouw je verlaten?
Welke?
Mijn eerste of de tweede?
Een paar jaar geleden,
kreeg ik te horen dat ik prostaatkanker had.
Hoewel de behandeling goed aansloeg,
had ik me toch teruggetrokken in mijn huisje in het bos,
weg van alle verwachtingen en de beslommeringen van het moderne leven.
In het jaar nadat ik Coleman ontmoette,
en hij dit boek had geschreven,
aten we meerdere keren per week samen.
Soms speelden we gin rummy om geld,
soms luisterden we naar muziek van een radiostation in Springfield...
dat bigband muziek draaide uit de jaren veertig en vijftig.
In die periode...
blies Coleman me weer nieuw leven in, net als hij met Athena Hogeschool had gedaan.
Hoe zit het met dat boek? - Het boek is allang vergeten.
Hoe bedoel je? - Het is waardeloos.
Ja.
Je kunt geen hogeschool besturen zonder iemand tegen het hoofd te stoten,
en ik kon geen boek schrijven met de titel Spoken...
dat niet zou klinken als de tirade van een krankzinnige.
Dus... dit is allemaal zinloos.
Tenzij je het spannend vindt om oude liefdesbrieven te herlezen.
Wie is dat meisje?
Dat is Steena Paulsson. - Knap meisje.
Ja. - Ben jij dit?
Ja, dat ben ik.
Ik heb haar leren kennen op de universiteit van New York.
Dat was in 1948, ik kon studeren dankzij mijn militaire dienst bij de marine.
In die tijd woonde ik in Greenwich Village,
en kwam ik vaak in de bibliotheek.
Het was zoals vissen. Ik kroop tussen de boeken en ving een meisje.
Steena Paulsson. Ja, we waren bijna getrouwd.
Hoi.
Ik verzeker je, dit boek zal je leven veranderen.
Ik kan maar even blijven.
Kom binnen. Ik heb het zo gevonden.
Dit is prachtig. Ik heb twee kamergenoten,
en we wonen in een kerker onder een luchtschacht op West 26th Street.
Wil je wat koffie? - Nee, bedankt. Ik kan beter gaan.
Eén kopje maar, ik beloof het.
En de bibliotheek is tot tien uur open.
Oké, waarom niet? - Mooi.
Hoe wil je je koffie? - Zwart graag, bedankt.
Steena Paulsson, dat is, een Zweedse naam?
Bijna goed. Het is Deens of IJslands.
Dus je komt niet uit New York? - Hoe kun je dat raden?
Fergus Falls, Minnesota.
Nou, Steena Paulsson uit Fergus Falls, Minnesota...
dit is mijn geschenk aan jou.
Teder is de Nacht. Van F. Scott Fitzgerald.
Hij komt ook uit het Midwesten.
Dank je.
Graag gedaan.
De koffie?
Juist, de koffie.
Hoe komt dat?
Wat? - Dat litteken boven je oog.
Komt van het boksen, het is een hobby.
Vind je dat leuk?
Ja.
Begrijp me niet verkeerd. Het gaat niet om kracht.
het gaat erom hoe slim je bent.
Bent u slim, Miss Paulsson?
Wat denkt u zelf, Mr. Silk?
Ik geloof dat u een prima bokser zou zijn.
Mooi geantwoord.
Nou, kom op. Laat eens zien.
Wat? - Laat het eens zien.
Wat moet ik laten zien? - Hoe goed je bent.
Ben je rechtshandig? - Ja.
Oké. Zet je linkerbeen voor, en je rechterbeen naar achteren.
Buig je knieën.
Twee vuisten.
Houd je rechtervuist bij je kin. Hou hem daar klaar voor actie.
De linkervuist komt naar voren. Zo geef je een linkse directe mee.
Oké, je duimen niet in je vuist.
Zo moet het...
Niet slecht voor de eerste keer.
Laat je rechterhand af en toe meedoen.
Zo verwar je je tegenstander.
Dit is een rechtse hoek.
Dat is prima.
Oké, de handen. - Oké. Ik krijg het warm.
Mooi. Houd je rechtervuist bij je kin.
Let op de handen. - Niet bewegen.
Heb ik je pijn gedaan?
Nee.
Je hart gaat tekeer.
Ik kan het nog niet geloven.
Ik ook niet.
Bij ons doen we dingen toch anders.
Dat kan ik me voorstellen.
We zouden elkaar hooguit in de kerk stiekem een blik toewerpen.
En als de herfst overgaat in de winter en de lucht kouder wordt...
zouden we sleetje rijden op een bevroren meer...
en kerstliedjes zingen in december.
Je vergeet zaklopen en koekhappen.
Nou, ga je gang. Zeg het maar.
Hoe maken Amerikanen elkaar het hof? - Jij bent Amerikaans. Joden zijn Amerikaans.
Luister eens.
Dat is Irving Berlin.
Als ik dat hoor, raak ik helemaal ontspannen...
en de wens om niet dood te gaan...
is alles waar ik nog aan kan denken.
Dans met mij.
Kom op, dans met mij.
Ik probeer je niet te versieren. Kom op. - Nee.
Laat je eens gaan.
Ontspan je eens, kom op.
Niet in mijn oor zingen, oké?
Oké. - Kom op.
Dit is goed voor je.
Draai je eens om. Prachtig.
Mooi, een kleine draai.
Je bent goed.
Ik heb een relatie, Nathan.
Ik heb een relatie met een vrouw van vierendertig...
en ik kan je niet zeggen wat dat met me doet.
Ik geloof dat ik wel een idee heb.
Als je op deze leeftijd weer dit soort gevoelens hebt...
totaal onverwacht en ongewild...
is dat zo overweldigend...
dat je er niets tegen kunt doen.
Je kunt het niet afzwakken.
En als ze vierendertig is?
En vol passie, Nathan.
Vol passie.
Weleens gehoord van Viagra?
Nou, zonder Viagra...
zou ik mijn laatste jaren kunnen vullen...
met diepzinnige filosofische kwesties...
en een stabiele, morele invloed hebben op de jeugd.
Zonder Viagra...
zou ik niets doen dat geen zin heeft...
of iets onnadenkends...
dat mogelijk kwalijke gevolgen heeft voor alle betrokkenen.
Waar heb je deze wonderbaarlijke vrouw eigenlijk gevonden?
We gaan sluiten. - Ik heb nog twee minuten nodig.
Ik zei dat we gaan sluiten. - Twee minuten, ik beloof het.
Het is al goed. Dank u.
Kon u niet wachten tot morgen?
Nee, mijn zus is jarig.
Mooi. Dank je.
Dag, Phil.
Mr. Starr, wilt u zeggen...
dat u denkt dat de president van de Verenigde Staten loog?
Als je als getuige de eed aflegt...
is dat een heilige plicht als je gelovig bent...
dat je de waarheid vertelt, en zegt, 'Zo helpe mij God almachtig. '
Ik bedoel, dit is tamelijk ernstig.
Heb je autopech? - Om de dag, zo'n beetje.
Kan ik je een lift geven?
Waar kan ik je afzetten? - Bij Nickerson.
Dat is die zuivelboerderij. - Ja.
Heeft u bezwaar als ik rook? - Nee, ga je gang.
Twee potten runnen dat bedrijf.
In ruil voor het melken, krijg ik daar een kamer.
Dus je werkt op het postkantoor en bij de zuivelboerderij?
En op de universiteit.
Faunia Farley, huishoudelijke dienst.
Dat staat op mijn naamplaatje.
Je blijft graag bezig dus?
Actie is de vijand van de gedachte.
Van wie is dat?
Bedankt voor de lift. - Oké.
Wil je binnen komen?
Nu, bedoel je?
Ik ben niet meer in de buurt van een vrouw geweest...
Sinds je vrouw is overleden. ik weet het.
Luister, we moeten één ding duidelijk afspreken.
Als je om medeleven verlegen zit, dan ben je verkeerd.
Ik...
Daar doe ik niet aan.
Bedankt voor de lift. - Oke. Doe voorzichtig.
Het is niet persoonlijk bedoeld, maar je moet nu gaan.
Ik wil alleen...
Ik wil gewoon niet dat ik morgen naast jou wakker word, dus...
Het is niks persoonlijks. - Oké.
Zie ik je nog?
Je kunt me moeilijk missen.
Hoezo?
De vraag is of ik je weer zal zien?
Wat denk je?
Ik denk dat je het gaat verknallen. - Nee hoor.
Dat doe je wel. Laat het nou maar.
Speel geen spelletjes met me.
Waarom moeten we praten?
Oké, zoals jij wilt.
Ik dacht dat ik een kraai was. - Waarom een kraai?
Jouw beurt.
Ik vraag me af hoe het is om te vrijen... - Neuken.
Oké. Hoe voelt het om met een oude man te neuken?
Het is perfect. Geen verrassingen.
Hoe voelt het om zonder werk te zitten?
Het voelt eenzaam. Net als jij, vermoed ik.
Mijn beurt, hè?
Afgezien van dat wrak van een auto, heb je blijkbaar geen bezittingen.
Geen boeken, of foto's.
Actie is de vijand van de gedachte.
Mijn levensverhaal. Wil je dat horen?
Prima.
Ik groeide op met veel spullen.
Mijn vader was rijk, echt rijk. Veel bedienden.
Alles erop en eraan.
Geloof je me niet?
Ja, ik geloof je best. - Toen gingen mijn ouders scheiden...
en mijn moeder hertrouwde.
Alleen kon die vent niet van me afblijven.
Verhaaltjes voor het slapen gaan, dat kon 'ie goed.
Hé, schat, zal ik je een verhaaltje vertellen?
Voor je het wist, had 'ie zijn vingers in me zitten.
Je hoeft dit niet te vertellen. - Je vroeg er toch naar?
Ik zei het tegen mijn moeder. Die geloofde me niet. Niemand geloofde me.
Op mijn veertiende, probeerde hij me te neuken.
Toen ging ik er vandoor. Ik ging naar Florida.
Had wat baantjes hier en daar.
Een meid als ik redt zich wel.
Geen bezittingen. Reizen zonder bagage.
Mooi hoor.
Hoorde jij iets? - Wat dan? Ik heb niks gehoord.
Wat is er? - Nee, stil nou.
Wat kan dat zijn? - Stil.
Het is Les. - Wie is Les?
Hij is mijn ex.
Hij volgt me, dat voel ik. Hij is hier in de buurt.
Ik kan hem aan. Ik kon goed boksen vroeger.
Luister, ik maak geen geintje.
Hij is compleet gestoord. Heeft twee tours in Vietnam gedaan.
Hij sloeg me altijd in elkaar.
Op een dag sloeg hij me in een coma voor twee dagen.
Er is niemand.
Hebt u ooit iemand gedood in Vietnam, Mr. Farley?
Of ik iemand vermoord heb?
Was dat niet de reden...
dat ik naar Vietnam gestuurd werd? Om spleetogen af te schieten?
Ze zeiden: 'Iedereen moet gaan. ' En dat deed iedereen.
Laten ik even iets recht zetten.
Ik heb haar nooit pijn gedaan, oké?
Nooit.
En de kinderen ook niet. Dat zijn allemaal leugens.
Die hoer van adel...
Haar ouders zijn rijk en ze heeft nooit geld gevraagd voor mij en de kinderen.
Ze gaf alleen om zichzelf.
Ik had haar nooit met de kinderen moeten laten vertrekken.
Is het goed als ik rook? - Ja hoor.
Ze wachtte tot ik in het afkickcentrum zat.
Daarom wilde ze me in de eerste plaats daar hebben...
zodat zij met de kinderen weg kon.
Ze heeft het hele gebeuren gebruikt om met de kinderen te vluchten.
En dat recht had ze niet.
En nu neukt ze een oude jood.
Ik had haar toen al moeten vermoorden.
Dit is leuk.
Sorry, mevrouw. Roken is hier verboden.
Sorry. - Bedankt.
Dat spijt me. - Nee, het is goed.
Je mag tegenwoordig nergens meer roken.
Vind je dit goed?
Tuurlijk.
Coleman?
Ik weet niet of dit wel zo'n goed idee is.
Het is een prima restaurant.
Ze zijn gespecialiseerd in vis en dat soort dingen.
Het spijt me dat ik te laat ben. - Hoi, Nathan.
Dit is Faunia.
Dit is mijn vriend Nathan Zuckerman.
Nathan is een schrijver...
en een goeie ook.
Welke prijs had je ook al weer bijna gewonnen?
Maakt niet uit.
Ik heb Coleman gin rummy geleerd.
Je zit vol verrassingen, hè?
Oké? Ik wilde je alleen aan een vriend van me voorstellen.
Coleman heeft me zoveel over je verteld.
Echt waar? Hij heeft niks over jou verteld.
Wat heeft hij tegen je gezegd?
Dat hij een schoonmaakster neukt?
Waarom doe je me dit aan?
Wat aan? - Waarom doe jij dit?
Je weet exact wat je aan het doen bent.
Wil je met iemand praten?
Veel plezier nog. Ik ben hier weg.
Sorry voor dat.
Coleman. - Dag. Neem me niet kwalijk.
Je bent wel diep gezonken, hè?
Van decaan op een Hogeschool, professor in de klassieke talen...
tot wat je nu geworden bent.
Dus wat heb je over mij gezegd tegen hem?
Nathan is gewoon mijn vriend, meer niet.
Zei je tegen hem dat ik je hoertje was?
Het geval is, je kunt er niet tegen dat je degene die je neukt...
mee kunt nemen naar een chique restaurant.
Laten we ermee stoppen, oké?
Gewoon stoppen, hier en nu.
Je snapt het niet, hè?
Ik kan het niet.
Ik kan het gewoon niet.
Doe dat licht verdomme uit.
Het is Les.
Rustig maar, ik heb de politie al gebeld.
Ze kunnen elk moment komen.
Zij weten wel raad met hem, oké?
We moeten gewoon afwachten.
Wat ben je verdomme aan het doen?
Je kunt niet naar buiten gaan. Hij is compleet gestoord.
Ja, dat ben ik ook.
Wat wil je, Farley?
Kom naar buiten, moordzuchtige teef.
Heeft ze je het verteld? - Wat?
Heeft ze verteld dat ze één of andere vent aan het pijpen was...
terwijl haar kinderen vlam vatten, of niet?
Heeft ze dat verteld?
Ga daar weg of ik ram je voor je kop.
Ga weg. - Leg dat ding neer...
voordat ik het door je kop heen ram.
Dat is mijn vrouw die je aan het neuken bent.
Ik wil met haar praten.
Dag, schat.
Dag, lieverd. - Ga naar huis. Kom op.
Het is al goed. Ik kan...
Kom op, ga naar huis. Hoor je dat?
Ik heb de politie moeten bellen. - Waar was dat nou voor nodig?
Dat doe je verdomme altijd. Ik wil alleen met je praten...
moordzuchtige teef.
Kom op, schat, er is nog genoeg tijd.
Waarom neuk je eigenlijk met die oude vent?
Laat haar met rust.
Kom op. We gaan een stukje rijden.
Ik breng je zo weer terug, ik beloof het.
Laat ze de klere krijgen.
Ze kennen mij. Ze doen toch niks.
Ik breng je zo weer terug, ik zweer het.
Ik wil niet met je praten.
Kom op. Blijf met je poten van me af.
Dit had ik nog tegoed voor wat ik in Vietnam heb gedaan.
Dit krijg ik nou voor het redden van mijn land.
Al die ellende die ik heb meegemaakt.
En dan vind ik thuis één of andere moordzuchtige teef...
die me als oud vuil behandelt.
Ik heb er genoeg van.
Schoon genoeg.
Je wilde weten waarom ik geen bezittingen heb.
Dit is er overgebleven van mijn kinderen.
Dit.
Het was een ongeluk en dat weet hij.
Hij kent de waarheid.
Er was een... Er was een straalkachel.
en die...
die viel omver, en het huis...
het huis vloog in brand.
Ik weet niet wat ik ermee moet doen.
Moet ik ze houden?
Moet ik ze begraven?
Ik weet het niet.
Wat sta je daar te kijken?
Is dit allemaal te ver van je wereld?
Ga gewoon weg.
Vooruit, vertrek gewoon.
Je wilt hier geen deel van uitmaken.
Blijf niet.
Ga alsjeblieft.
Ik kan niet.
Ga alsjeblieft. Ga.
Iedereen weet dat je misbruikt maakt van een vrouw half zo oud als jij.
Als dit niet het toppunt is.
Wat dan nog, ik weet heel goed wie dat geschreven heeft.
Wie? - Delphine Roux.
Professor in Talen en Literatuur.
Ik heb haar aangenomen, ik heb ze allemaal aangenomen.
Waarom zou ze jou zoiets sturen?
Ik weet het niet. Hoe zou ik het kunnen weten? Jij bent mijn advocaat.
Stuur haar een brief. Schrik haar af.
Ze zal gewoon ontkennen dat ze... - Het is haar handschrift.
Elke handschrift expert zal dat bevestigen.
Coleman, luister, vergeet die brief.
Wat ga je doen met Lester Farley?
Ik zorg voor een gerechtelijk bevel.
Een straatverbod. Weet ik veel.
Heb je enig idee waarmee je begint, Coleman?
Je wilt dat ik een legaal gevecht begin op twee fronten.
De ene tegen een onbekende correspondent en de andere tegen een gek.
Ik kan zorgen voor een handschrift expert.
Ik kan zorgen voor een kogelvrij vest.
Maar wat ik je niet kan geven, is wat je nooit zult weten...
zolang je iets hebt met deze vrouw.
Een leven zonder schandalen. Is ze misschien seropositief?
Heb je haar laten testen, Coleman?
Heb je een condoom gebruikt, Coleman?
En als jij geen condoom gebruikt, gebruikt zij dan anticonceptie?
Hoe kun je weten dat ze jou niet gebruikt om haar verlies te compenseren?
Ben ik jouw advocaat in een voogdijzaak, Coleman?
Geef het meisje op, Achilles.
Ik heb jouw college over Europese literatuur gevolgd als eerstejaars.
Laat haar gaan en al je problemen zullen verdwijnen.
Faunia Farley is niet van jouw niveau en ze leeft in een andere wereld.
Gisteravond heb je een goed beeld van haar wereld gekregen.
Eerlijk gezegd is ze het niet waard.
Achilles aan de Viagra. Dat is toch te belachelijk?
Nelson.
Ben je zo'n beetje klaar?
Ja.
Nelson, je weet alles precies te verwoorden.
En je bent zo vol van walging voor alle menselijke problemen...
die je zelf nooit hebt gehad.
Luister, ik wilde alleen... - Nee, nu luister jij.
Ik wil die zelfbewondering in jouw stem nooit meer horen,
of die arrogante, witte kop van je zien.
Kom uit je hoek. - Maak het af.
Zo is het genoeg.
Volgende week, West Point.
Kom op nou, Doc. Die vent is veel zwaarder dan ik.
Maar hij is traag. Je kunt hem makkelijk neerhalen.
Trouwens, de coach van Pitt zal er ook zijn. Dat is een vriend van mij.
Ik wil dat hij je ziet vechten.
En? - En?
Als hij ziet wat je kunt en ik hem vertel over je cijfers,
weet ik vrij zeker dat hij je een studiebeurs aanbiedt.
Ik kan niet naar Pitt. Mijn vader wil dat ik naar Howard ga.
Je vader is opticien? - Dat was 'ie vroeger.
Hij ging bankroet tijdens de Depressie.
Luister nou, Coleman. Je hoeft alleen te boksen, da's alles.
Verder zien we wel wat er gebeurt. - Oké.
Nog één ding.
Als je die vent van Pitt ontmoet, zeg dan niet dat je niet blank bent, oké?
Niet vertellen? - Breng het niet ter sprake.
Je bent geen van beide. Je bent gewoon Silky Silk, meer niet.
Komt hij er niet achter dan? - Hoe moet hij daar achter komen?
Hier is de topper van East Orange Highschool, gecoached door Doc Chizner.
Hij denkt vast dat je joods bent.
Je bent laat. - Ik weet het.
Walter is thuis met verlof. - Wil je dit verstoppen voor me?
Sorry dat ik laat ben.
Dag, mam.
Walt. - Cole.
Hoe gaat het? - Prima.
Wat heb ik gehoord, geef jij de toespraak bij de examenuitreiking?
Helemaal correct.
Met een gemiddeld cijfer van negen, wie zouden ze anders kunnen kiezen?
Ja, we zijn allemaal trots op Coleman.
Mag ik vragen hoe het is gegaan, Cole? - Hoe het is gegaan?
Bij het boksen vandaag.
Ik vraag je of je hebt gewonnen of verloren.
Heb jij het hem verteld? - Geef alsjeblieft antwoord.
Ik heb gewonnen.
Hoeveel gevechten heb je gewonnen?
Elf.
En hoeveel heb je er verloren?
Geen. - Tot nu toe.
Wanneer denk je beroeps te worden?
Pa, ik geloof niet... - Dit zijn jouw zaken niet, Walter.
Ik vroeg je iets, jongeman.
Doc zegt dat ik een beurs voor atleten kan krijgen.
Misschien van Pitt.
Jij gaat naar Howard, net als Walter.
En als je na Howard besluit om dokter te worden,
dan doe je je handen niet veel goeds...
met dat meppen in de boksring, of wel?
Weet je wat ik tegen je zou zeggen als ik je vader was, Coleman?
U bent mijn vader. - Dat weet ik niet zo zeker.
Ik dacht dat Doc Chizner je vader was.
Hij is mijn coach. Meer niet.
Hij leert mij te boksen. U bent mijn vader.
Als ik je vader was, weet je wat ik dan nu tegen je zou zeggen?
Ik zou zeggen, 'Mooi, je hebt vandaag gewonnen.'
Dan kun je nu onverslagen stoppen.
Je bent gestopt.
Als jullie mij niet kwalijk nemen, ik wil mijn trein niet missen.
Ja, meneer?
De vis is overgaar.
Het spijt me. Ik zal er meteen naar kijken, meneer.
Een lafaard sterft duizendmaal van angst, voordat 'ie overlijdt.
Een held proeft de dood maar één keer.
Van alle geruchten die ik tot nu toe heb gehoord,
vind ik het erg vreemd dat mensen bang zijn
om de dood onder ogen te zien, een noodzakelijk kwaad,
dat komt als het komt.
Clarence Silk kende deze woorden uit Julius Caesar maar al te goed.
Hij was bovenmatig intelligent,
was nergens bang voor, en eervol tot het uiterste.
Maar bovenal was hij toegewijd aan zijn gezin.
Dorothy, zijn vrouw, Walter en Coleman, zijn zoons,
en jonge Ernestine, zijn oogappel.
Clarence Silk was de beste man die ik ooit heb ontmoet.
Coleman?
Hebt u dienst? Vanavond?
Het is beter zo. Voor mij, tenminste.
Ik heb hem nooit gekend, mam.
Niet echt, tenminste.
Ik heb geen idee wat hij heeft doorgemaakt...
dag na dag.
Ik denk niet dat hij wilde dat jij dat zou weten, lieverd.
Hij zag er het nut niet van.
Waar het om gaat is...
dat als je kleurling bent,
het niet uitmaakt hoeveel je weet. Je werkt toch als bediende.
Hij deed dat, zodat jij dat niet zou hoeven doen.
Maak je geen zorgen, Coleman.
Met je vaders levensverzekering en jouw schoolresultaten,
word je vast en zeker op Howard toegelaten.
Walt heeft me van alles over Howard verteld.
Hij zegt dat ze het altijd hebben over de negers,
over ons, het ras van negers.
Ik geef niks om politiek, mam. Ik snap niet wie ze bedoelen met 'ons'.
Wie denk jij dat je bent?
Ik weet wel wie ik ben. - Je moet trots zijn op je volk.
En ik dan?
Kun je niet gewoon trots zijn op mij?
Het is mijn leven. Of heb ik daar niks over te zeggen?
Ik ben niet slim genoeg om met jou te debatteren, Coleman.
Doe dat dan niet. Laten we geen ruzie maken.
Ik hou van je, mam. Maar vraag niet van me om daar heen te gaan.
Je bent net achttien jaar oud, Coleman.
Wat wil je dan gaan doen?
Ga zitten.
Heb je een registratiekaart?
Ja.
Welkom bij de marine, jongeman.
En, wat zei de advocaat?
Was hij meer bezorgd over Lester Farley?
Ja. Ik wil het niet hebben over Lester Farley.
Ik kan hem wel aan.
Coleman, jij hebt zelf gezegd dat Lester Farley een psychoot is,
die tot twee keer toe is opgenomen in in een kliniek voor mentale stoornissen.
Ik wil je iets vragen.
Wat zou er gisteravond zijn gebeurd,
als de politie niet was komen opdagen?
Lester Farley zal echt niet zomaar verdwijnen.
Dit zal nog eens gebeuren,
en als het gebeurt, heb je misschien niet zoveel geluk.
Dus ik moet haar aan haar lot overlaten. Zo zit het dus?
Ik denk niet aan haar welzijn. Ik denk aan het jouwe.
Daar zit ze gewoon op te wachten, Nathan. Voor haar zijn sex en verraad hetzelfde.
Coleman, mannen maken meestal fouten, gedreven door seksuele motieven.
Dingen die goed voor je zijn, kunnen je ook te gronde richten.
Ja, dat weet ik.
En zal ik je eens wat zeggen. Het interesseert me niets.
Deze dingen hebben hun prijs.
Kijk nou wat er gebeurt.
De mensen zeggen dat je haar zwanger hebt gemaakt...
en dat ze een abortus heeft gehad en zichzelf van kant wilde maken.
En wat zeggen ze nog meer, Nathan?
Kijk nou niet zo naar me.
Ik weet dat dit onzin is. Ik ben een vriend, weet je nog?
Gedraag je dan als een vriend.
Veroordeel mij dan niet, en haar ook niet.
Wat wil je dan dat ik zeg?
Ik wil dat je toegeeft dat
er iets bijzonders plaatsvindt tussen mij en deze vrouw.
Iets dat respect verdient.
Ik geloof dat je toch gelijk had. Het gaat alleen om goeie seks.
Krijg toch de klere.
Coleman.
Oké.
Ze is niet mijn eerste liefde, toegegeven. Ze is niet mijn grote liefde, toegegeven.
Maar ze is wel mijn laatste liefde.
Is dat niet belangrijk?
Belangrijk genoeg om voor te sterven?
Ik ben niet bang om te sterven, Nathan.
Ik heb me niet in een hutje in het bos verstopt.
Dans voor mij.
Eén dans, voor mij.
Tuurlijk, waarom niet?
Waarom niet?
Word niet verliefd op mij, Coleman.
We zijn een man en een vrouw, in dezelfde kamer, hier en nu.
De rest is niet belangrijk. Verknal het niet.
Dit gaat verder dan seks.
Helemaal niet. Jij bent gewoon vergeten wat seks is.
Is dat zo?
Dans voor me, kom op.
Je bent veel te jong voor mij.
Ik heb een veel oudere man nodig. Iemand die op z'n minst honderd is.
Ken je iemand in een rolstoel?
Ik zal alles doen wat je maar wil.
Hoe vaak...
heb je dat van een vrouw gehoord terwijl ze het ook echt meende?
Ik zie je, Coleman.
Wil je weten wat ik zie?
Ik zie angst.
En ik zie schaamte.
Ik zie alles. - Is dat zo?
Dacht je dat je geheimen voor me had? - Dat weet je nooit.
Bedankt.
Mr. Wilson, kunt u de kassa in de gaten houden? - Ja.
Kan ik je helpen?
Ja.
Ik was op zoek naar het Derde Piano Concerto van Rachmaninoff.
De Horowitz opname? - Ja, inderdaad.
Deze kant op.
Heb je op de East Orange High School gezeten?
Ja, dat klopt.
Ik dacht al dat ik je kende. Charley Hamilton is m'n neef.
Ik heb hem al een tijdje niet gezien. Hoe gaat het met hem?
Goed. Volgens mij gaat hij trouwen.
Dat is leuk. De Rachmaninoff alsjeblieft.
Is dat je vriendin?
Ja, inderdaad. Kijk,
misschien moet ik een andere keer terugkomen...
en dan kunnen we praten, oké? - Goed. Hier.
Dat zal je veel meer helpen dan Rachmaninoff.
Dans voor me.
Dat moet zowat de meest sexy dans zijn...
die ooit uitgevoerd werd door een meisje van Fergus Falls..
in de hele wereldgeschiedenis.
Ik hou van je.
Ik wil de rest van m'n leven delen met jou.
Wat doe je op zondag?
Niets. Waarom?
Op zondag...
nemen we de trein naar New Jersey...
om te dineren bij m'n moeder.
Oké.
Oké?
Dat zou ik fijn vinden.
Ik hoop dat ze me leuk vindt.
Ik hoop dat bonbons goed zijn.
Bonbons zijn prima.
Misschien had ik bloemen moeten kopen.
Er was een winkel in het station waar ik...
Bonbons zijn prima. En met jou gaat het ook prima.
Oké.
Dit is mijn oude krantenwijk.
Daar ben ik met mijn fiets tegen de veranda van Mr. Harris aangeknald.
Waar?
Die daar. Ik moest van mijn vader de schade betalen.
Aan de fiets en de veranda.
Ik ben bang.
Ik hou van je.
Dat weet je toch, of niet?
Ik hou ook van jou.
Hallo.
Sorry dat we te laat zijn.
Moeder, dit is Steena Paulsson.
Steena, dit is mijn moeder.
Wat leuk. Kom alsjeblieft binnen.
Het is een mooie stad, Fergus Falls.
Het is nogal bijzonder, want het Otterstaart meer
en de Otterstaart rivier liggen vlakbij elkaar.
Mijn vader runt daar een kleine ijzerwaren en houthandel.
Hij is de verstrooide.
Als hij zichzelf snijdt, doet hij geen moeite om het schoon te maken.
Het zijn harde mensen, die IJslanders.
Ik wist niet eens dat ze IJslanders heetten, toen ik jong was.
Mijn moeder is een Rasmussen. Zij is het tegenovergestelde.
Op vrijdagmiddag dekt ze al de tafel voor het eten op zaterdagavond.
Ik zat er zo'n beetje tussenin en dus...
besloot ik weg te gaan om te studeren, buiten hun greep, zeg maar.
En zo kwam ik in New York terecht.
Ik ben nooit in het Midwesten geweest, maar weet zeker dat het me zal bevallen.
Wil je misschien het Midwesten een keer zien, Coleman?
New York. Eindbestemming Penn Station, New York.
Steena?
Schat, we zijn er bijna.
Schat.
Ik kan dit niet, Coleman.
Ik hou van je.
Ik hou van je, maar ik kan dit niet.
Goedenavond, dames en heren, en welkom in het Sint Nicholas stadion.
Vanavond hebben we voor de eerste partij, uit East Orange, New Jersey,
met een gewicht van 74 kilo, Coleman, 'Silky' Silk.
Vijf partijen gewonnen, geen verloren.
Uit Rochester, New York, met een gewicht van 77 kilo...
Sugar, 'Pete' Cunningham.
Zes partijen gewonnen, één verloren.
Rustig aan met hem, oké?
Geef het publiek waar voor hun geld.
Speel wat met hem voor vijf of zes ronden, en steek dan van wal.
Hé, jochie.
Ik vroeg je vriendelijk de mensen waar voor hun geld te geven.
Je had de vierde ronde kunnen stoppen in plaats van de eerste.
Ik weeg 74 kilo. Hij weegt er 77.
Ik word verondersteld om me op het hoofd te laten slaan...
vijf, tien extra keer om een show te geven?
Ik spaar geen nikker.
Het is mooi, hé.
Ik moet gaan.
Blijf vannacht.
Nee. Ik blijf nooit.
Enkel deze keer.
Hallo. Goedemorgen.
Wil je een ontbijt?
Scharreleieren en ham?
Ga zitten. Alsjeblieft.
Koffie?
Geen melk, hé?
Alsjeblieft. Oké.
Blijkbaar zal Monica Lewinsky dan toch...
voorlopig geen job krijgen in New York.
Kun je niet onder die cursus uitkomen?
Het kan me geen reet schelen of Monica een job kan vinden.
Geeft Monica er wat om dat m'n rug pijn doet van het koeienmelken?
Geeft ze er wat om dat ik de stront van andere mensen moet schoonmaken...
in het postkantoor?
Jij denkt echt dat je job verliezen...
als je op het punt staat met pension te gaan, heel erg is hé? Ik bedoel...
Nee... sorry dat ik het zeg, maar het is helemaal niet erg.
Dat je stiefvader z'n vingers in je kut steekt, dat is heel erg.
Dat je echtgenoot je van achteren besluipt met een ijzeren staaf...
en je op het hoofd slaat, dat is verdomme heel erg.
Dat je kinderen stikken en sterven.
Dat is godverdomme heel erg.
Praat met mij niet over zulke dingen.
Want je weet er geen barst van.
Ik wist dat ik niet had moeten blijven.
Het was een vergissing.
Het was een enorme vergissing.
Zelfs hoeren weten beter. Zij weten...
dat mannen niet betalen om met hen te slapen. Ze betalen zodat je weer naar huis gaat.
Hallo, daar. Hallo, Prince.
Ja, ik ben het.
Je kent me nog wel, hé? Ik ben Faunia.
Ben je me vergeten?
Ik wilde langskomen, maar ik kon niet.
Hallo.
Ik heb jou niet meer gezien sinds... moet zowat drie, vier maanden zijn.
Prince heeft je gemist. Hij ontsnapte onlangs.
De andere vogels vielen hem aan. Ze zouden hem gedood hebben.
Hij klinkt anders dan de anderen.
Want hij is met de hand opgevoed.
Hij leeft al z'n hele leven onder mensen zoals wij.
Een kraai die niet weet hoe een kraai moet zijn.
De eerste keer dat ik het probeerde, was een maand na hun dood.
Ik had me helemaal opgemaakt.
Zelfs m'n moeder zou trots geweest zijn.
Wist je dat ik haar heb gebeld?
Ja.
Ik belde haar om te zeggen dat m'n kinderen dood waren.
Mam, het is Faunia.
Twintig jaar. Niet één telefoontje in twintig jaar.
Ze zei, 'Ik ken niemand met die naam', en ze hing op.
Trut.
Waarom moesten ze de deur inbeuken?
Zelfs de zuster zei, achteraf, dat er geen hartslag was.
Niet toen ze opdaagden. Geen hartslag.
Waarom konden ze mij niet laten sterven?
Zelfs dat lukte me niet, of wel?
Nee.
Ik heb een vergissing gemaakt vanmorgen.
Faunia Farley, huishoudelijke dienst, weet je nog?
Ik doe gewoon wat ik altijd doe.
Waar was je nou?
Ik begon me zorgen te maken. - Ik heb wat rondgelopen en een film gekeken.
Luister, ik...
Het spijt me.
Alles wat ik heb gezegd en heb gedaan...
Je had gelijk. Wat mij is overkomen stelt niets voor.
Nee, jij bent alles verloren. Je verloor je vrouw en je baan.
Ze hebben je je leven afgenomen om één stom klein woordje.
Dat is niet niks. - Misschien.
Ik denk niet dat je verdriet kunt meten.
Ik heb deze voor je meegebracht. Het zijn donuts.
Jamdonuts, uit de donutwinkel.
Als je me niet wilt, of als je wilt dat ik wegga,
dan snap ik dat best, want...
ik begrijp het en ik neem het je niet kwalijk.
Waar lach je om? - Ik ben gewoon blij je te zien.
Ik ook. Ik ben ook blij.
Luister, ik moet je iets vertellen.
Het leek me onmogelijk...
dat iemand zo levenslustig als Coleman...
kon omkomen in wat de politie...
een bizar ongeluk noemt.
Hoe langer ik erover nadacht, hoe meer ik vermoedde dat...
Coleman en Faunia niet konden omkomen zonder dat Lester Farley...
en zijn pickup truck er iets mee te maken hadden.
Wanneer stapte je in je pickup truck die ochtend?
Voor zonsopgang.
Waarom ben je ingestapt? - Om hem te pakken te nemen.
Wie? - Die joodse professor.
Waarom wilde je hem te pakken nemen? - Omdat ik dat moest.
Wilde je hem vermoorden?
Ja, ons allemaal.
Dat was het plan.
Je hebt het dus gepland? - Er was niets gepland.
Maar je wist waar je mee bezig was? - Ja.
Maar je had het niet gepland?
Nee.
Dacht je dat je weer in Vietnam zat? - Nee.
Dacht je aan de kinderen? Was dit wraak?
Geen wraak.
Wilde je daar geen wraak voor nemen?
Nee. Geen wraak.
Was je depressief? - Nee, niet depressief.
Boos? - Niet boos meer.
Maar je hebt je truck in die auto geramd.
Ik heb ze niet vermoord.
Ze hebben zichzelf gedood.
Wat denk je? - Ik heb het nagevraagd bij de politie...
en er waren geen remsporen op de plaats van het ongeval...
geen bewijs van een aanrijding.
Ik denk dat Lester Farley ze ziet vliegen.
Helemaal de weg kwijt.
Ik ben Herbert Keble.
En ik ben één van de mensen die Coleman niet hebben verdedigd...
toen hij van racisme werd beschuldigd.
Coleman, ik kan niet achter je staan in dit geval.
Dat heb ik, tot mijn grote schaamte, gezegd.
Ik had toen mijn stem moeten laten horen en zeggen wat ik nu wil zeggen...
in aanwezigheid van zijn voormalige collegae...
dat het vermeende wangedrag nooit heeft plaatsgevonden.
Coleman Silk, en zijn vrouw, Iris...
zijn verraden door de morele domheid...
van een onderdrukkende en chanterende gemeenschap.
En ik maakte deel uit van die gemeenschap.
Wij allemaal.
Mrs. Keble.
Ik ben Nathan Zuckerman. Ik was bevriend met Coleman.
Ik vond de toespraak van uw man... - Ik ben niet mevrouw Keble.
Bent u... ?
Ik ben de zus van Coleman Silk.
Iris. Mooie naam. Wanneer is de grote dag?
Veertien juni.
Heb je het haar al verteld?
Wanneer vertel je het?
Wil je haar hier mee naar toe nemen?
Ik heb haar verteld dat mijn ouders dood zijn.
Dood?
Heb je geen broer? Heb je geen zus?
Bestaat Ernestine niet? Bestaat Walter niet?
Ik wil Coleman Silk, de neger professor die klassieke talen doceert, niet zijn.
En zo zou het altijd uit zijn gekomen, mam.
Jij weet het en ik ook.
Vreemd, ik heb je nooit gezien als blank of zwart.
Goud. Je was mijn goudhaantje.
Luister, mam...
Ik heb het nog niet helemaal uitgedacht.
Nemen jullie kinderen?
Ja, ik denk het wel.
Ik mag ze zeker niet zien, hè?
Mijn kleinkinderen.
Dan zeg je tegen mij, 'Mam,
Aas je om kwart over elf, in de wachtruimte van Penn Station zit...
loop ik langs met mijn kinderen in hun nette kleren.'
Dat is mijn verjaardagscadeau over vijf jaar.
Je weet dat ik er zal zijn.
Maar neem je geen risico met een kind?
De spanning zal ondraaglijk zijn.
Wat als ze nou tevoorschijn komen en niet zo blank zijn als jij?
Heb je dan niet wat uit te leggen?
Beschuldig je haar dan van overspel met een neger?
Ik moet nu gaan, mam.
Coleman,
je denkt dat je gevangen zit.
Je bent zo blank als sneeuw maar je denkt als een slaaf.
Moordenaar.
Gaat de deurbel? - Ik ga wel.
Kom nooit meer bij mam in de buurt.
Je moet niet bellen, schrijven, helemaal niks.
Ik wil die blanke kop van je niet meer zien.
En uw moeder gehoorzaamde Walter.
Alle Silk mannen, vanaf mijn vader, zijn allemaal doortastend.
Ja, zij heeft het gedaan. Maar ik niet.
Ik probeerde hem twee dagen geleden te bereiken. Hij was jarig.
De dag nadat hij is omgekomen.
Ik neem het Walter niet kwalijk. Hij probeerde moeder te beschermen.
En is hij daarin geslaagd?
Vlak voordat ze overleed, lag ze te ijlen.
Ze zei steeds. 'Zuster, breng me toch naar de trein...
Ik heb een ziek kindje thuis. '
Weet u waarom uw broer weg is gegaan bij de universiteit?
Ik hoorde dat hij van racisme werd beschuldigd.
Dat is wel het toppunt, hè?
Omdat hij het woord 'spoken' gebruikte.
Van wat ik vandaag heb gehoord, kan tegenwoordig vrijwel alles.
Mensen worden steeds dommer...
maar hebben wel een mening.
Weet u wat triest is, Mr. Zuckerman?
Tegenwoordig is het moeilijk voor te stellen,
dat iemand doet wat Coleman nodig vond.
Een heel leven opbouwen rond een leugen.
Coleman had die beschuldiging van racisme de kop in kunnen drukken,
als hij maar de waarheid had verteld.
Maar dat is iets waartoe hij niet in staat is.
Denk je dat hij het ooit aan iemand heeft verteld?
Misschien.
Misschien wel aan iemand.
Dus uiteindelijk had mijn moeder gelijk.
Ik wilde vrij zijn, maar werd in plaats daarvan een gevangene.
En je hebt het nooit aan iemand verteld?
Zelfs niet aan mijn vrouw. Ze...
Ik heb het tegen niemand verteld, tot vanavond.
Ik heb het niemand verteld, behalve aan jou.
Waarom aan mij? Waarom heb je het nu verteld?
Tijdens mijn gesprek met Ernestine...
besloot ik dit boek te schrijven.
Een boek dat Coleman zelf niet kon schrijven.
Het verhaal van zijn moeder en vader,
van Walter en Ernestine,
van Steena Paulsson,
en van Faunia Farley.
Die wegliep uit een leven van luxe,
net zoals Coleman wegliep van een leven gedicteerd door ras.
En uiteindelijk moest ik nog één ding doen.
Prachtige plek.
Het is vredig.
Zolang ik het geheim kan houden.
Maar nu weet ik het.
Jij bent de schrijver, of niet? - Zo is het.
Wil het lukken?
Niet echt.
Waar denk je zo aan als de vissen niet bijten?
Ik dacht dat als ik een zoon had, dat hij dan hier bij me was om te vissen.
Daar dacht ik aan toen je hierheen kwam lopen.
Wat voor soort boeken schrijf je?
Ik schrijf over mensen als jij.
Hun problemen.
Je woont in dat huis van Mike Dumouchel, klopt dat?
Het huisje bij het meer.
Wat is de titel van één van je boeken?
De Menselijke Vlek.
Kan ik het lezen? - Het is nog niet klaar.
Ik stuur je wel een exemplaar.
Ik ben begonnen met ijsvissen nadat mijn vrouw me verliet.
Je hebt alleen warme kleren en goede spullen nodig.
Zoals deze handboor.
Je boort een gat door het ijs.
Deze boort door vrijwel alles heen.
Dan laat je je vislijn met je favoriete aas er door zakken.
Zelfs in het donker, worden vissen aangetrokken door glimmende dingen.
En het is daar heel donker.
En, als ik een zoon had,
kleine Les, mijn eigen zoon,
dan zou ik deze dingen tegen hem vertellen in plaats van tegen jou.
Het is koud hier. - Zeker weten.
Ik kan beter gaan.
Je weet nu toch alles van ijsvissen, of niet?
Dat kun je in je boek schrijven. - Dat doe ik.
En je kent mijn geheime plek.
U weet nu alles, of niet, Mr. Zuckerman?
Maar u zegt toch niks, of wel?
Het boek. Stuur mij er eentje op.
Het is al opgestuurd.
Vertaling door Highlands